Witaj nieznajomy 
Shail logo

Stowarzyszenie Hodowców Alpak i Lam

Ocena występowania pasożytów wewnętrznych u alpak

Lukasz Głuchowski, Anna Villavicencio Morales*, Roman Niżnikowski, Justyna Bartosik, Dawid Gorał

ptc

Bydgoszcz '2015

 

LXXX Zjazd Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego im. Michała Oczapowskiego

Sekcja Chowu i Hodowli Owiec i Kóz

Szkoła Głowna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, Wydział Nauk o Zwierzętach, Katedra Szczegółowej Hodowli Zwierząt, Zakład Hodowli Owiec i Kóz, ul. Ciszewskiego 8, 02- 787 Warszawa

 

Alpaki w Polsce hodowane są od 2004 roku i od tamtej pory odnotowano dynamiczny wzrost populacji zwierząt, rośnie też liczba hodowców. U alpak, tak jak u pozostałych gatunków zwierząt hodowlanych, występują pasożyty. Jak dotąd nie były prowadzone badania na temat występowania pasożytów jelitowych u alpak w krajowej hodowli, dlatego też niezbędne są badania określające, z jakimi pasożytami mamy do czynienia w polskich hodowlach. Wyniki badań pozwolą na określenie rodzaju pasożytów, ocenę skuteczności prowadzonego odrobaczania, podawanych preparatów oraz na stworzenie ulepszonych programów walki z pasożytami. Poprawią także wyniki produkcyjne zwierząt. Stan zdrowia alpak ma ogromny wpływ na rozwój masy ciała i produkcję włókna. Pasożyty powodują straty w hodowli i produkcji. Celem badań było zidentyfikowanie gatunków pasożytów jelitowych występujących u alpak i określenie poziomu zarobaczenia badanej populacji. Badania prowadzono na polskiej farmie alpak liczącej 100 sztuk. Próbki kału pobrano od 28 alpak pod koniec okresu pastwiskowego, w ostatnim możliwym terminie przed jesiennym odrobaczaniem. Odchody alpak mają postać granulek, które zwierzęta składają w jednym miejscu, jednak prawidłowa metoda nie dopuszcza badania kału pobieranego z podłoża, dlatego wszystkie próbki zostały pobrane bezpośrednio z prostnicy, przy użyciu każdorazowo zmienianych rękawiczek i umieszczane w osobnych, opisanych woreczkach. Do diagnostyki inwazji pasożytów najczęściej używa się metod koproskopowych, ponieważ są szybkie i nie wymagają zaawansowanego sprzętu. Wśród metod koproskopwych wyróżniono metody jakościowe, służące do stwierdzenia obecności pasożytów, oraz metody ilościowe - pozwalające na oszacowanie liczby form pasożytów w danej jednostce wielkości próbki kału. Do analizy materiału biologicznego (kału) wykorzystano metodę flotacyjną. Metoda ta opiera się na właściwości wypierania pasożytów w roztworze o większej gęstości. Zwierzęta podzielono na trzy grupy wiekowe: do 6 miesięcy (n = 8); od 6 miesięcy do 2 lat (n = 8), powyżej 2 lat (n = 12). Badania potwierdziły występowanie w polskiej populacji alpak pasożytów opisywanych w literaturze. W badanej populacji alpak n = 28 wykryto obecność Eimeria, nicienie: Nematodirus, Trichostrongylus, tasiemce Monezia. Poziom inwazji pasożytów z rodzaju Eimeria,był wysoki i stanowił 57% badanych alpak, nicieni również wysoki 43%, inwazja tasiemców z rodzaju Monezia była niska i stanowiła 4%. Badania będą kontynuowane w sezonie wiosennym i pozwolą na ocenę skuteczności preparatów do odrobaczania. Mimo zainfekowania alpak różnego rodzaju pasożytami nie stwierdzono objawów chorobowych. Alpaki w badanym stadzie były dobrze żywione i realizowany był program odrobaczania dwa razy w roku. Badania kontrolne będą prowadzone w kolejnych latach i sezonach.